1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رأی 0.00 (0 آرا)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

بررسي مساله الودگي هوا

تعريف محيط زيست بر اساس ماده 2 کنوانسيون مسئوليت مدني خسارات ناشي از اعمال خطرناک در آن به شرح زيرميباشد:
1- منابع طبيعي اعم از تجديدپذير و غيرقابل تجديد مانند هوا آب خاک و کليه جانوران و گياهان و تاثير متقابل اين عوامل بر يکديگر
2- اموال و دارايهايي که جزء ميراث فرهنگي ميباشد
3- مناظر و چشم اندازهاي ويژه
اصل پنجاهم قانون اساسي
در جمهوري اسلامي ،حفاظت محيط زيست که نسل امروز و نسل هاي بعد بايد در آن حيات اجتماعي رو به رشدي داشته باشند وضيفه عمومي تلقي ميگردد .از اينرو فعاليتهاي اقتصادي و غير آن که با آلودگي محيط زيست يا تخريب غير قابل جبران آن ملازمه پيدا کند، ممنوع است.
قانون نحوه جلوگيري از آلودگي هوا مصوب 3/11/1374
ماده يک: جهت تحقق اصل پنجاهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران و به منظور پاک سازي و حفاظت هوا از آلودگيها ،کليه دستگاهها و موسسات و کليه اشخاص حقيقي و حقوقي موظفند که سياستهاي در اين قانون را رعايت کنند.
ماده دو: اقدام به هر عملي که موجبات آلودگي هوا عبارت است از:
وجود و پخش يک يا چند آلوده کننده اعم از جامد،مايع،گاز، تشعشع پرتوزا و غير پرتو زا در هواي آزادبه مقدار و مدتي که کيفيت آن را به طوريکه زيان آور براي انسان و ساير موجودات زنده و يا گياهان و يا آثار و ابنيه باشد تغيير دهد.

 

ماده 3:
منابع آلوده کننده هوا که تحت مقررات اين قانون قرار دارند به سه دسته زير طبقه بندي مي شوند:
الف – وسايل نقليه موتوري .
ب – کارخانجات و کارکاهها و نيروگاهها.
ج – منابع تجاري و خانگي و منابع متفرقه.
ماده 4:
استفاده از وسايل نقليه موتوري که بيش از حد مجاز مقرر دود وآلوده کننده هاي ديگري وارد هواي آزاد نمايند ممنوع است حد مجاز خروجي وسايل نقليه موتوري توسط سازمان محيط زيست با همکاري وزارت صنايع تعيين و به تصويب شوراي عالي حفاظت محيط زيست ميرسد.
ماده 5 :

 

هر وسيله نقليه موتوري که به کار گرفته ميشود بايد داراي گواهينامه مخصوص مبني بر رعايت حد مجاز خروجي آلوده کنند هاي هوا باشد.دارندگان وسيله نقليه موتوري مکلفند همه ساله وسايل نقليه خود رادر مراکز مورد تائيد سازمان محيط زيست که توسط شهرداريها ايجاد ميگردد تحت آزمايش و معاينه قرار داده و گواهينامه مبني بر رعايت حد مجازآلودگي را دريافت نمايند. در غيراين صورت از تردد وسليل نقليه فاقد گواهينامه مذکور به ترتيبي که در آيين نامه اجرائي اين قانون تعيين ميشود جلوگيري خواهد شد.
ماده 6 :

 

شهرداري ها ، نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران، وزارتخانه ها و سازمانهاي ذي ربط موظفند نحوه تردد وسايل نقليه موتوري و سيستم حمل و نقل شهري را به صورتي طراحي و سازمان دهند که ضمن کاهش آلودگي هوا جوابگوي سفرهاي روزانه شهري باشد.
ماده 7:
در مواقع اضطراري که بعلت کيفيت خاص جوي، آلودگی هوای شهرها به حدی برسد که به تشخیص وزارت بهداشت،سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری وزارت کشور (شهرداری ها و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران)ممنوعیت ها یا محدودیت های موقت زمانی،مکانی و نوعی رابرای منابع آلوده کننده برقرار نموده و بلافاصله مراتب را از طریق رسانه های همگانی به اطلاع عموم خواهد رسانید.
با بر طرف شدن وضعیت اضطراری و کاهش آلودگی هوا، سازمان نیبت به رفع ممنوعیت و محدودیت با احتراق وسایل نقلیه از قبیل کاربراتور و فیلتر مستلزم رعایت استانداردهای حفاظت محیط زیست میباشد.
ماده8:
ساخت و تولید و ورود وسایل نقلیه موتوری و همچنین موتور و سایر قطعات مرتبط با احتراق وسایل نقلیه از قبیل کاربراتور و فیلتر مستلزم رعایت استانداردهای حفاظت محیط زیست می باشد.
ماده 9:
وزارت صنایع موظف است سیاستها و برنامه های تولیدی واحدها و شرکتهای تابعه تولید وسایل نقلیه موتوری خود را به نحوی تنظیم نماید که اولا تولید وسایل تولید با موتورها و قطعات غیر استاندارد صورت نپذیرد.ثانیاًدر برنامه تولید وسایل نقلیه و حمل ونقل عمومی را در اولویت قرار دهد.ثالثاً طراحی و ساخت اتومبیل ها به نحوی صورت گیرد که حتی المقدور امکان استفاده از گاز هم وجود داشته باشد.
ماده 10:
شماره گذاری هر نوع وسیله نقلیه موتوری مستلزم رعایت استانداردهای موضوع ماده 8 این قانون میباشد.
ماده 11:
استانداردهای موضوع مواد8 و9 این قانون توسط سازمان حفاظت محیت زیست با همکاری وزارت صنایع ،وزارت نفت وموسسات تحقیقاتی ذیصلاح تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.

 


آلودگی ترافیک

 

منظور از آلودگی ترافیک لطمات و خساراتی است که ترافیک وسایل نقلیه بخصوص در شهرها و مناطق شهری ،بر پیکر محیط زیست وموجودات زنده وارد میسازد.
آلودگی ترافیکی در چهار دسته قابل بررسی است:

 

آلودگی هوا:

 

آلودگی هوا آلودگی هوای ناشی از وسایل نقلیه موتوری،سهم زیادی از آلودگی ترافیک شهری را تشکیل میدهد.که در شهر تهران عمده آلودگی هوا ناشی از تردد وسایل نقلیه است.
ترافیک جاده ای علاوه بر ایجاد آلودگی هوا در سطح یک منطقه باعث افزایش آلوده سازی هوا در سطح جهانی میشود.دود ناشی از تحرک اتومبیلهایی که سیستم موتور آنها از نوع احتراقی داخلی است شامل شیمیایی متعددی است.مهمترین آنهاکه در زمره آلاینده های محلی طبقه بندی میشوند میتوان از عناصر زیرنام برد:
منواکسید کربنco :
منو اکسید کربن یک گاز بیرنگ و بدون بو است که میتوان اثرات زیان آور جدی بر سلامتی انسان داشته باشد.اثر مسموم کندگی این گاز به حدی است که بسهولت با هموگلوبین خون در مقایسه با اکسیژن ترکیب میشود.
دی اکسید ازت NO2 :
این گاز به رنگ قرمز – قهوه ای با بوی زننده است که میتواند به بروز ناراحتی های تنفسی منجر گردد. کودکان و مبتلایان به ناراحتی های تنفسی،بیشتر در معرض آسیب پذیری هستند.گردو غباری که در سطح راه وجود دارد،به خودی خود ،در بروز سرطان تاثیر زیادی ندارد،ولی هنگامیکه با مواد خروجی از اگزوز ترکیب میشود،این احتمال افزایش میابد.لاستیک های یخ شکن ،میزان غبار آغشته به خروجی های اگزوز را 5 الی 6 مرتبه افزایش میدهد.
آلودگی شنیداری:
منظور از آلودگی شنیداری،آلودگی ناشی از سروصدا میباشد.به طور کلی،صدارایک صوت ناخوشایند تلقی کرده اند.
بوق اتومبیل ، صدای حرکت اتومبیل در بزرگراه ، صدای هواپیما و  صدای حرکت قطار نمونه ای از صدای ناشی ازترافیک میباشد.واحد اندازه گیری شدت صدا دسی بل db(A) میباشد.کارشناسان معتقدند که حداکثر شدت قابل برای گوش انسان 65 دسی بل است. 
آلودگی دیداری:
در بافت ترافیک مقصود از اصطلاح آلودگی دیداری عموما یک تاثیر عینی نامطلوب است که ناشی از حضور وسایل نقلیه میباشد.اتومبیل و راه به خودی خود آلاینده دیداری محسوب نمیشوند ولی در شرایطی که مجموعه وسایل نقلیه و راهها به عنوان صحنه یا منظره،با معیارهای بیننده ادغام میشودو قضاوت وی را در قالب یک تاثیر نامطلوب شکل میبخشد،به آن آلودگی اطلاق می شود.
موانع :
منظور از موانع مجموعهای از عوامل است که بر تجربه افراد در رابطه با راهها و ترافیک تاثیر میگذارد و سبب نگرش آنها نسبت به راه و ترافیک به صورت مانع تلقی گردد.
مثال:
در شرایطی که یک راه حجم ترافیک بالایی را از خود عبور میدهد و یا هنگامی که وضعیت ترافیک پیچیده است،برای تعدادی از مردم مشکل است که ÷یاده جابجا شوند،این امر به عنوان یک مانع شناخته میشود.
جهت بهبود کیفیت هوا و کاهش میزان آلایندهای ناشی از سیستم حمل ونقل موارد ذیل پیشنهاد میگردد:
1- گسترش حمل و نقل ریلی
2- بهبود وضعیت فنی شبکه و ناوگان ترابری
3- حذف سفرهای زاید از طریق رشد فرهنگ عمومی و تبلیغات رسانه های گروهی
4- استفاده از استاندارهای جدید
5- جایگزین کردن انرژیهای پاک در حمل و نقل نظیر پیل سوختی و گاز طبیعی و انرژیهای تجدید شونده.
نکته:

 

تاکید بر این نکته ضروری است که اقدام در جهت کاهش ضایعات ترافیک مربوط به تندرستی انسان و موجودات زنده از آنچنان اهمیتی برخوردار است که تحقیقات گئناگونی در کشورهای پیشرفته در این زمینه در جریان است.

Tagged Under