1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رأی 0.00 (0 آرا)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

۰ هزار سال پيش همچنان که يخچالها از کانادا به سوي ايالات متحده پيشرفت مي کرد چاله هاي بسياري در زمين تراشيده مي شد. بيشتر درياچه هاي ايالتهاي شمالي آمريکا هنگامي تشکيل شد که افزايش جهاني گرما يخچالها را آب کرد و به چاله هاي بزرگ ريخت. در آغاز در اين درياچه هاي تازه شکل گرفته، تنها جمعيتهاي کوچکي از باکتريها و ديگر موجودات کوچک وجود داشت.

افزايش مقدار مواد غير آلي محلول در درياچه ، امکان بوجود آمدن توسعه جمعيتهاي اتوتروف را فرهم آورد. برخي از اين جمعيتها را گياهان آبزي تشکيل مي دهند، اما بيشتر آنها آغازيان فتوسنتز کننده هستند که روي هم پلانکتون گياهي خوانده مي شوند. افزايش تدريجي اتوتروفها منجر به توليد جمعيتهاي مصرف کننده شد که پلانکتون جانوري نام دارند و با گذشت زمان اکوسيستمهاي دريايي امروزي شکل گرفتند.

● خواص فيزيکي اکوسيستم هاي آبي

اقيانوسها بزرگترين و پايدارترين اکوسيستمها هستند. حدود ۷۰ درصد سطح زمين با آب شور پوشانده شده است. زنجيره هاي غذايي اقيانوسها از کوچکترين اتوتروف شناخته شده شروع شده به بزرگترين حيوانات ختم مي شوند. زندگي دريايي به شدت تحت تاثير عوامل فيزيکي بسياري مانند جريان دريايي جزر و مد ، موج ، دما ، فشار و شدت نور است. اما آشناترين خاصه فيزيکي آب دريا ، مواد کاني بسيار زياد آن است. از آنجا که سديم و کلر سهم بزرگي از يونها را در آبهاي شور تشکيل مي دهند، حدود ۵/۳ کانيهاي موجود در اقيانوسها را نمک طعام تشکيل مي دهد.

کل تراکم نمک يا شوري آب دريا از منطقه اي به منطقه ديگر فرق مي کند. بيشترين ميزان شوري در آبهاي استوايي است که دماي زياد و تبخير موجب تراکم نمک مي شود. شوري آب اقيانوس با غلظت و شناوري معين مي شود که هر چه بيشتر باشد شوري آب بالاتر است. هم شوري و هم شناوري براي تمام موجودات زنده دريايي اهميت قابل توجه دارند.

● تقسيم بندي اقيانوسها

اقيانوسها به عنوان زيستگاه جانداران دريازي به ۵ منطقه اصلي تقسيم مي شوند که تقسيم بندي سه منطقه آن افقي و دو منطقه ديگر قائم است. از کناره ساحل تا انتهاي فلات قاره منطقه ليتورال را تشکيل مي دهد. پس از آن يعني تمامي کف دريا در شيب قاره اي و دشت مغاکي منطقه پنتوئيک خوانده مي شود و آبي که اقيانوس را پر مي کند، منطقه پلاژيک است. نور خورشد بطور متوسط تا عمق ۷۵ متر و در برخي مناطق تا ژرفاي ۱۸۰ متر نفوذ مي کند. جانداران فتوسنتز کننده تنها مي توانند در منظقه روشن آبها زندگي کنند. زندگي جانوراني هم که مستقيما وابسته به آنهاست، در نزديکي سطح آب خواهد بود.

● جانداران آبزي

زندگي دريايي از جهت ارتباط با اين زيستگاهها عموما در سه رده پلانکتونها ، نکتونها و کف زيها طبقه بندي مي شود. پلانکتون اصطلاحي است کلي که براي پلانکتونهاي گياهي و جانوري بکار مي رود شامل همه جانداران شناور است. نکتونها شامل شناگران قوي هستند که مي توانند جايشان را به خواست خود تغيير دهند. بنابراين همه نکتونها جانوراني هستند که هم در سطح و هم در عمق دريا يافت مي شوند. کف زيها شامل انواعي هستند که بر بستر دريا مي خزند يا خود را به جايي مي چسبانند و بر کناره ها و کف اقيانوسها زندگي مي کنند.

● پلانکتونهاي گياهي

فيتوپلانکتونهاي سطح اقيانوسها شامل ميلياردها جلبک هستند که روي هم شايد بيش از دو برابر همه گياهان ساکن خشکي مواد غذايي توليد مي کنند. اين گياهان که غني ترين چراگاه کره زمين هستند بطور مستقيم يا غيرمستقيم مبناي تغذيه جانداران دريازي را تشکيل مي دهند. بيشتر جلبکهاي اين مجموعه ذره بيني هستند و احتمالا دياتومه هاي تک سلولي زرد و سبز مايل به قهوه اي در بين آنها از همه فراوان تر هستند.

● پلانکتونهاي جانوري

اينها در کنار فيتوپلانکتونها زندگي مي کنند. اين موجودات شامل باکتريها ، پروتوزوآ ، ميگوهاي کوچک و ديگر جانوراني هستند که با حرکتهاي آب به هر سو رانده مي شوند. آنها از گياهان ذره بيني تغذيه مي کنند.

● تفاوت درياهاي گرم و سرد از نظر موجودات زنده

درياهاي گرم و سرد نه تنها از نظر تعداد کل موجودات زنده ، بلکه از نظر تنوع گونه ها نيز باهم تفاوت دارند. در آبهاي گرم گونه هاي زياد اما در جمعيتهاي کوچک زندگي مي کنند، در حاليکه در آبهاي سرد ، جمعيت هاي بزرگ از گونه هاي معدود وجود دارد. علت هم اين است که دماي بالا تمامي واکنشها و از جمله آنها را که به تکامل منجر مي شوند، تسريع مي کند. بنابراين جانداران در اقليم گرم بسيار متنوع تر از جانداران اقليم سرد است. اما محدوديت مواد معدني در آبهاي گرم تعداد جمعيت هر گونه را پايين نگه مي دارد.

● تفاوت بين زيستگاه سطحي و عمقي درياها

تفاوت بين زيستگاه سطحي که نور خورشيد به آن مي رسد و منطقه تاريک پايين بسيار زياد است. نخست اينکه در مناطق عمقي به علت فقدان مطلق نور ، چنان تاريکي پايان ناپذيري حکمفرماست که نظيرش در هيچ جاي کره زمين وجود ندارد. دوم اينکه در مناطقي عمقي تغيير فصلي و دگرگوني آب و هوايي عملا در کار نيست. سوم اينکه فشار آب از سطح آب به پايين به نسبت هر ۱۰ متر يک اتمسفر افزايش مي يابد.

بنابراين فشار آب در ژرفترين گودالهاي اقيانوسي تقريبا هزار برابر فشار آب سطح خواهد بود. برعکس باورهاي پيشنيان که زندگي در چنين محيطي را غير ممکن مي دانستند، تنوعي غني از موجودات زنده در اعماق اقيانوسها يافت شده است. فشار بالاي اعماق آبها ، ژرفاي دريا را به صورت يکي از سخت ترين زيستگاهها براي رقابت درآورده است. در آنجا بين حيوانات گوشتخوار شيوه بخور يا خورده مي شوي برقرار است.

Tagged Under