1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 رأی 0.00 (0 آرا)

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

ایران در جنوب منطقه معتدل نیم کره شمالی قرار دارد. مدار 25 درجه شمالی از جنوبی ترین نقطه ی آن، مدار 39 درجه شمالی  از شمالی ترین نقطه، نصف النهار 44 درجه شرقی از غربی ترین و نصف النهار 63 درجه شرقی از شرقی ترین جای ایران می گذرد.

كوه‌هاي ايران در چهار رشته اصلی 54%از مساحت كشور را پوشانده‌اند و ایران را به سرزمینی کوهستانی با میانگین ارتفاعی 1200متر از سطح دریا تبديل ساخته‌اند. گران‌کوه دماوند پرفرازترين نقطه‌ي كشور ايران با 5671متر و ژرف ترین  نقطه(جز نقاط ساحلي كشور)با 56 متر بلندا از سطح دريا در نزديكي شهداد(كوير لوت)قرار دارد. چهار رشته‌ي اصلي كوه‌هاي ايران عبارتند از:كوه‌هاي شمالي،كوه‌هاي زاگرس،كوه‌هاي مركزي و كوه‌هاي شرقي.

کوه های ایران نتیجه‌ی حرکت‌های کوه‌زایی پایانی دوره‌ی ترشیاری است و تشکیل آن به دو دلیل بوده است: فشار صفحه جنوب شرقی و آتشفشان. فعالیت‌های کوه‌زایی در پایان دوره‌ی ترشیاری شکل نهایی کوه‌های شمالی و زاگرس را به وجود آورده است. هم زمان با ارتفاع گرفتن کوه‌ها، دشت‌ها و چاله‌های بزرگ و کوچک نیز شکل گرفتند. در آغاز دوره‌ی کوارترنر، فعالیت آتشفشانی بیشتر شد و کوه‌های آتشفشانی ایران شکل  گرفتند. فرسایش به وسیله آب های روان مهم ترین عامل خارجی تغییر شکل ناهمواری ها بوده است.

 

كوه‌هاي شمالي

كوه‌هاي شمالي قوسي عظيم در شمال ايران است كه در اثر برخورد خرد قاره‌ی ايران با صفحه‌ی توران به وجود آمده است و از دامنه‌هاي كوه آرارات در غرب آغاز و تا كوه‌هاي آلاداغ در خراسان امتداد دارند. اين كوه‌ها حدود1250 كيلومتر درازا دارند و از سه بخش تشكيل مي‌شوند:1-كوه‌هاي آذربايجان كه امتدادي شرقي- غربي دارند با درازاي حدود 350 كيلومتر2-كوه‌هاي تالش با امتدادي شمالی- جنوبي و درازاي تقريبي 200 كيلومتر3-كوه‌هاي البرز به درازاي حدود700كيلومتر و امتدادي شرقي- غربي.

كوه‌هاي زاگرس

كوه‌هاي زاگرس و دنباله‌هاي آن به درازاي1600كيلومتر از شمال غربي ايران، دامنه‌هاي كوه آرارات و مرز ايران-تركيه آغاز و تا جنوب ايران، شمال تنگه‌ي هرمز امتداد يافته است. اين رشته‌ي طولاني و ديوارمانند از رشته‌هاي تاقديسي تشكيل شده است كه به موازات همديگر قرار گرفته‌اند. زاگرس نتيجه‌ي برخورد صفحه‌ي عربستان با خرد قاره‌ي ايران است و به دليل حركت سپر عربستان به جهت شمال شرق، اين كمربند كوه‌زايي هنوز پويا است. واژه‌ي زاگرس را براي اولين بار يونانيان به كار برده‌اند و در بعضي از متون از آن با نام پاتاق ياد شده است. ايل‌های كرد، لر، بختياري و بوير احمد نام خود را به بخش هايي از زاگرس داده‌اند.

كوه‌هاي زاگرس را مي‌توان  سه بخش کرد: شمالي، مركزي و جنوبی. بخش شمالي از شمال غربي ايران تا جلگه‌ي كرمانشاه ادامه پيدا مي‌كند، زاگرس مركزي از جلگه‌ي كرمانشاه تا جلگه‌ي شيراز و زاگرس جنوبي از جلگه‌ي شيراز تا شمال تنگه‌ي هرمز امتداد يافته است. کوه‌های زاگرس چون مانعی طبیعی از ورود هوا و رطوبت دریای مدیترانه به داخل نجد(فلات)ایران جلوگیری می کنند.

سرچشمه‌ي بسياري از رودهاي مهم ايران زاگرس است. مهم ترين آن‌ها عبارتند از: زرينه رود، زيمكان، زاب، سيمينه رود، سيروان، سفيدرود، قمرود،كارون، كر، كرخه و هنديجان.

كوه‌هاي مركزي

كوه‌هاي مركزي از شهرميانه تا شمال غرب بلوچستان ادامه دارند. ويژگي اين كوه‌ها كمي باران، وزش بادهاي شديد، تغييرات ناگهاني هوا، فصلي بودن رودها و كشاورزي  محدود است. جز رودخانه‌هاي هليل رود، مزدقانچاي و رودشور رودخانه‌ي مهم ديگري از اين كوه‌ها سرچشمه نمي‌گيرند. امتداد اين رشته كوه‌‌ها شمال غربي- جنوب شرقي است و حدود1500كيلومتر درازا دارند. بلندترين چكاد كوه‌هاي مركزي با نام هزار(4465)در گروه كرمان جاي دارد.

كوه‌هاي شرقي

با وجود ارتفاع نسبتا بلند،كوه‌هاي شرقي در زمره‌ي خشك ترين كوه‌هاي ايران محسوب مي‌شوند. اين رشته كوه‌ها از شمال به جنوب به چهار گروه بخش مي‌شوند:1- خراسان شمالي2- خراسان مركزي3- خراسان جنوبي4- بلوچستان و بشاگرد

فرود دات نت

Tagged Under